اندوه
به یاد دوست و همکار فقید “علیرضاجان اصغری عزیز”
اندوه را نه میشود نوشت ، نه میشود توصیف کرد ؛ اندوه را فقط جان آدمی میفهمد ، آن را تنها میشود با قلبت احساس کنی نه اینکه آن را بگویی ، بنویسی و تصویرش کنی ، گاهی اندوهی به قامت یک کوه در مقابلت پدیدار میشود ، تو می مانی و حجم بزرگی از درد خویش ، مانند اندوه فراق که جانت را به آتش می کشد ، دیگر هیچ واژه ای برای توصیفش ندارم و تنها میتوانستم آن را به نغمه هایی تبدیل کنم که با شما خوبان به اشتراک بگذارم
آنچه میشنوید برآمده از احساسی است ، از اندوه یک فراق ،اندوه همسر ، فرزند ، رفیقان و……
من اندوه تمام این ها را مضراب به مضراب احساس کردم و نواختم ، این غم را آنچنان درک کردم که در تار و پودم رخنه کرد و به نوایی که میشنوید تبدیل شد
ارادتمند : پوریا سبزواری
@pooria_sabzevari_channel
#اندوه
آهنگساز و نوازنده تار : پوریا سبزواری
صدابردار: آرش دویلان
میکس و مستر : حمیدرضا رضایی
کارگردان: دیاکو